Φωτογραφία της ημέρας

Σημ: Οποιαδήποτε ομοιότης με υπαρκτά πρόσωπα ή καταστάσεις δεν είναι συμπτωματική

Αναμένομεν

Η ανθρωπότης  κοιμάται. Ήσυχα, πλέον, μετά την απομάκρυνση του bin laden από τους κόλπους της. Παρα-κοιμάται, βέβαια, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Παπά, είπα, όχι πάπα, αγιοποιηθησομένου ή μη, ούτε grand-papa, ούτε πασκάσαντος παπίσκου. Πίσκαλα, βέβαια, στον πίσκοπο τ.β’ για την συστηματική προσπάθεια ανάληψης των ινίων των ντόπιων όνων, που όπως κάλλιον γνωρίζουμε, είναι οι μεγαλύτεροι της ανατολικής μεσογείου, πλειστάκις αναγνωρισθέντες για το σθένος των. Αναμένομεν τα ψηφοδέλτια.

Καλό Πάσχα

Να Πασκάσουμε!

Πρόεδρε, ακόμα δεν έμαθες;

Με όλον τον σεβασμό προς τον πρόεδρο της κυπριακής δημοκρατίας, δεν νομίζω ότι σκέφτεται και πράττει σωστά με το να ασχολείται προσωπικά ο ίδιος στην σημαντική του διάσκεψη, με θέματα οδοντοστοιχιών, ανεργιακού επιδόματος συγκεκριμένου προσώπου και προ πάντων να βάλλει ευθέως και κατά μέτωπο εναντίον του διοικητή της κεντρικής τράπεζας. Αν μη τι άλλον, ο διοικητής είναι ένας τεχνοκράτης, καλός γνώστης των χρηματοοικονομικών θεμάτων, με τον οποίον μάλλον θα έπρεπε να συνεργάζεται στενότερα, όταν είναι φανερό πως οι δικοί του τεχνοκράτες, υπουργοί και άλλοι, πόρρω απέχουν από το να κατανοούν και να αποφασίζουν επί τέτοιων ζητημάτων.

Και πού ‘σαι πρόεδρε; Δεν έμαθες ακόμα πως άμα τα βάζεις ευθέως με τα μμε, πετυχαίνεις ακριβώς το αντίθετο; Μα που είναι οι σύμβουλοί σου τέλος πάντων;

Πρόεδρε, στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης έχεις αποτύχει. Μπορείς όμως να διασώσεις κάτι με το να ακούσεις και κάποιους άλλους εκτός από τους τωρινούς σου συμβούλους. Πίστεψέ με, δεν κατέχουν το θέμα. Και φαίνεται!

- ΥΓ. Σ’ αυτή την νήσο βρισκόμαστε ακόμα στην εποχή των μαθητευόμενων πολιτικών που από την εποχή του 60 δεν έχουν ακόμα προβιβαστεί στη 2^α τάξη. Επικρατεί ο ερασιτεχνισμός (με την κακή του έννοια).

- ΥΓ2: Είπε, μεταξύ άλλων, σήμερα ο πρόεδρος "κριτής είναι ο κοσμάκης".  Λυπάμαι, πρόεδρε, δεν μιλούμε για τον κυρίαρχο λαό με το υποκοριστικό "κοσμάκης". Όπως δεν λέμε την Γυναίκα "γυναικούλα"! Μην χάνεις την ψυχραιμία σου. Σοβαρέψου και κοίτα γύρω σου (πολύ κοντά σου). Σου τραβάνε το χαλί κάτω απ' τα πόδια και δεν παίρνεις χαμπάρι.

Στα Κουτουρού με Πυξίδα το Ευρώ.

Αν βρεθεί έστω τζ’ ένας που θα πει ότι η κυβέρνηση έκαμεν λάθη, θα τον πέψω να δει τον πάπα στο βατικανό, όπως τον ττόμη β’, που τον επεσκέφθη πρόσφατα  για να του κλαφτεί. Σαν να τζ’ εν έχουμεν το λιονταρούι στην Αμμόχωστο όπου μπορεί ο καθένας να πηαίννει να λαλεί τα παράπονα του. Όι, κύριοι μου, η κυβέρνηση δεν έκαμεν λάθη, εππέσαν απλά λλίον έξω τζ αντί να πουν του κόσμου πως επαττήσαμε τζαι πρέπει να κοντοσυναχτούν, κατά λάθος είπαν του πως η οικονομία μας πάει καλά, εν εύρωστη, δεν πάσχει, δεν έσιει βλάβη. Οι βλαμμένοι! Το ότι εσιει τζαι δκυό χρόνια που το λαλούν τζαι συνεχίζουν να το λαλούν, είναι διότι έφυεν τους δκυό τρεις φορές, έτσι συμπτωματικά τζαι άθελα τους. Οι συναπτές τζαι με κανονικό ρυθμό ερχόμενες υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της νήσου εν απλά μια ακόμα σύμπτωση, αν δεν είναι τζαι τούτο λάθος, δηλαδή. Διότι, πως είναι δυνατόν να είμαστεν παττισμένοι αφού έχουμε τζαι πληρώνουμε τόσους καθήμενους με την αγκώνα στο γόνατο τζαι την παλάμη στο πηγούνι, όπως τον σκεπτόμενον του Ροντέν, τόσους δημόσιους ‘λειτουργούς’ καθημερινά περιφερόμενους ανά τας αιθούσας vip της υφηλίου και τόσους πολυθεσίτες μουλτισυνταξιούχους και άλλους τόσους τζερεμέ αμειβόμενους. Τζαι αν μου πει κανένας άλλος πως πρέπει να κροστούμεν καμιά φορά τζαι τζείνου του γέριμου του διοικητή της κεντρικής τράπεζας που ξυλαριτζίζεται μες τ’ αλώνια τζαι φοιτσιάζζει τον σταυράκη, εν να τον πέψω τζαι τζείνον εις τον πάπα..

Ρε, «σε τούτα εδώ τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει...στα βράχια ελάφια πελεκάν τα σίδερα μασάνε...»!

Χαλλούμια....!

Σαράντα χρόνια τούρτζικα τζ’ ακόμα να συμφωνηθεί το πρότυπο για το χαλλούμι. Οι αιγοπροβατοτρόφοι, η μόνη δηλαδή ελπίδα για να γίνει η σωστή τυποποίηση, δηλαδή το χαλλούμι να γίνεται εξ ολοκλήρου από αιγοπρόβειο γάλα (όπως ήταν πάντα δηλαδή) ή τουλάχιστον με το μεγαλύτερο ποσοστό από αιγοπρόβειο, αφού φώναξαν, έχυσαν γάλα στους δρόμους, μετά τα μάζεψαν οι καημένοι γιατί κάποιο τους υποσχέθηκαν να αγοράσουν το γάλα τους. Και αφού πεινούσαν, αποδέκτηκαν. Αποτέλεσμα, το καλό χαλλούμι ανήκει πλέον στην σφαίρα της μυθολογίας. Το θυμόμαστε, μερικοί που είμαστε πιο μεγάλοι, σαν αμυδρή ανάμνηση. Τώρα θα αρχίσουν κάποιοι να μου λένε, πήγαινε στον τάδε ή στον άλλο τάδε να δείς τι ωραία χαλλούμια που κάμνει, όπως τα πρωτινά. Αλλά το θέμα είναι να γίνει ‘στάνταρτ’ το γνήσιο χαλλούμι, όχι μουσκουρούθκια. Ακόμα ένας κακός ερασιτεχνισμός.

A blessing in disguise, όπως λένε στα βόρεια, αφού το ύψος της χοληστερόλης μου τέτοια δεν επιτρέπει πια.