Wednesday, 31 October 2012

Αμετροέπεια



Κρύος ιδρώτας με ζώνει. Να φταίει άραγε ο νοτιοανατολικός αέρας που φέρνει ζέστη και σκόνη από τις ερήμους της Αφρικής, η υγρασία της θάλασσας ή μήπως το κρασί που απόλαυσα στο γεύμα; Ο φίλος μου ο Γιάννης λέει να σκεφτούμε να μετακομίσουμε στα βουνά. Έλα, όμως, που προτιμούμε την θάλασσα. Εγώ λέω να πάμε σε κανένα νησί. Ερημικό, να μην βλέπουμε και να μην μας βλέπει κανείς. Και να μην ακούμε κανένα. Μόνο μουσική, μελωδική, έντεχνη ή ακόμα και άτεχνη, τζαζ ή ρόκ, Pink Floyd ή Tom Jones, Βοσκόπουλο ή Σαββίνα Γιαννάτου.  Έχω μπουχτίσει από τραπεζικούς και χρηματοοικονομικούς όρους, θεωρίες, κανονισμούς, οργανισμούς με πολλαπλούς οργασμούς, επιτροπές, προτροπές, πραγματείες, ληστείες, μέτρα μετρημένα και άμετρα, αστάθμητα σταθμά και ανήθικα καθήκια. Λέω να πάω ψάρεμα.

3 comments:

Hlithio Agrino said...

Πεταλίνες βρίσκουμε;

Kai Na Katharisoume Tous Kakomoutsounous said...

Ναι, και πεταλίνες και καβουράκια.

Aceras Anthropophorum said...

πιάννεις πολλά στα σοβαρά το επικοινωνιακόν σκέλος αυτού που ονομάσαν κρίσην.

Μιλούμεν ότι ετύχαν σας τζιαι τα χειρότερα μμε του κόσμου. Όχι από πλευράς ανηθικότητας, έσιει σιειρόττερα τους. Από πλευράς δημοσιογραφικού πολιτισμού.

Αφούς τούτου του είδους ο πολιτισμός είναι ανύπαρκτος τί κάθεσαι τζιαι νεκατώννεις τα συναισθήματα σου μες τες σαβούρες.

Αλλά τι σου τα λαλώ. Αφούς ήβρες τζιαι την λύσην.

Άλλοι με τα κόνναρα, άλλοι με τα μόσσιλα, άλλοι με τες κουρκούνες τζιαι τες πεταλλίνες :))