Ο Φόβος των Ιουδαίων

Φίλοι μου, το κυπριακό πρόβλημα έχει (σχεδόν) λυθεί. Και αυτό οφείλεται στον φόβο των ιουδαίων.

Να σας εξηγήσω: Οι καιροί που οι ιουδαίοι πάντα φοβόντουσαν έχουν φθάσει. Ο γειτονικός τους αραβικός–ισλαμικός κόσμος αναταράσσεται ανοίγοντας τον δρόμο στα τοπικά ισλαμικά κινήματα που όλο και δυναμώνουν. Η αίγυπτος, η κυριότερη αραβική φίλα προσκείμενη χώρα προς αυτούς αλλάζει ρότα. Με την τουρκία οι σχέσεις παίρνουν αρνητική τροπή κι αυτό όχι χωρίς λόγο. Είναι γνωστό ότι η τουρκία θέλει να υποσκελίσει την αίγυπτο και αυτοαλείφεται ως η μητρόπολις του ισλαμικού κόσμου της εγγύς ανατολής. Αυτό δεν πολυαρέσει στους ιουδαίους. Βλέπουν ότι ο ισλαμικός κλοιός  σφίγγει γύρω τους και τους καθιστά μια κηλίδα στο μέσο της ισλαμικής περιοχής.

Μοναδικό μή ισλαμικό επίνειο για τους ιουδαίους παραμένει ο χώρος της κύπρου και της ελλάδας. Εξ’ ού και οι πρόσφατες εξάρσεις υπέρμετρης φιλίας που αναπτύσσονται μεταξύ ιουδαίων, κυπρίων και ελλήνων με ανταλλαγές ηγετικών επισκέψεων, συνεταιρισμούς στην ενεργειακή πολιτική και διάφορα άλλα. Το έχουν πει κατά καιρούς και σε ανύποπτους χρόνους οι ιουδαίοι ότι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να γίνει η κύπρος ισλαμική χώρα και αν υπάρξει τέτοια προοπτική αυτοί θα την ανατρέψουν. Και ξέρουμε ότι έχουν και το πείσμα και τα μέσα και την υποστήριξη που χρειάζεται για να το πετύχουν.

Δια ταύτα, όλο το σύμπαν «συνωμοτεί» για να λυθεί το κυπριακό πρόβλημα. Και όταν λέμε σύμπαν, εννοούμε τα συμφέροντα των ιουδαίων, αμερικανών και τούρκων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στις συνομιλίες χριστόφια-έρογλου συζητούνται πρωτοφανείς ιδέες όσον αφορά το εδαφικό, περιουσιακό και την διακυβέρνηση. Προσπαθούν να βρουν αυτό το κάτι που θα κάμει την διαφορά και θα πείσει τους ελληνοκύπριους να δεχθούν το προετοιμαζόμενο σχέδιο λύσης και να ψηφίσουν «ναι» αυτή την φορά. Να δούμε αν και εμείς θα ενεργήσουμε προς το συμφέρον μας καμιά φορά. Γιατί πάντοτε, ανά τους αιώνες, περιμέναμε κάποιον να μας λύνει τα προβλήματα αντί να προσπαθούμε να τα λύνουμε μόνοι μας. Εκτός από την εποχή του βασιλιά Ευαγόρα της Σαλαμίνας της Κύπρου. Τότε, το βασίλειο ήταν κυρίαρχο και δυνατό.

Γενεύη, Ιανουάριος – Μάρτιος, 2011

Έχοντας πλήρη γνώση των συνεπειών του νόμου, επιθυμώ να δημοσιεύσω εμπιστευτικές πληροφορίες που έλαβα με αθέμιτο τρόπο. Δεν επιθυμώ σ’ αυτό το στάδιο να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες όσον αφορά τις μεθόδους που χρησιμοποίησα για να αποκτήσω τις πληροφορίες. Το μόνο που θα ήθελα να αναφέρω τώρα είναι ότι τούτες είναι απόλυτα ακριβείς και δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση καθ΄ ότι αυτές είναι η πάσα, γυμνή, αλήθεια. Μάρτυρες, αξιόπιστοι πέραν πάσης αμφιβολίας, υπάρχουν, πλην όμως δεν επιθυμώ να τους ξεγυμνώσω. Ούτε επιθυμώ να αναφέρω ούτε να υπαινιχθώ καν αν έχουν χρησιμοποιηθεί ψυχότροπες ουσίες από οιονδήποτε, με η χωρίς την θέλησή του / της κατά την διάρκεια της αθεμίτου πληροφόρησής μου. Μοναδικός μου γνώμονας στην παράνομη μου αυτή ενέργεια ήταν και είναι η παράθεση επακριβών πληροφοριών στο κοινό που αφορά ζωτική σημασίας θέμα της πάγιας καθημερινότητας. Και τούτο, για να συνεισφέρω ανάλογα με τις δικές μου δυνάμεις με περισσή αφοσίωση στην δημοσιοποίηση υψίστης σημασίας πληροφοριών, έστω και αν αθέμιτα μέσα έχουν χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον μία φορά αν και πιθανόν να είναι και περισσότερες, στην αρχή ή και κατά την συνολική διάρκεια των ενεργειών που απέβησαν μεν καρποφόρες αν και αθέμιτες. Ίσως σε απώτερο στάδιο να αναφέρω ενδείξεις όσον αφορά στις παράνομες πράξεις που έλαβαν χώρα όμως ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση, δεν θα ήθελα να εκληφθεί ως αδυναμία ή και υπεροψία καθ’ ότι, επαναλαμβάνω, τούτες αφορούν θέμα υψίστης σημασίας και η γνώση τους είναι αναπόσπαστο μέρος της νεώτερης ιστορίας. Και εξηγούμαι: η γνώση αποτελεί δικαίωμα και έκαστος υπέχει υποχρέωση να την παρέχει στους πάντες ανεξαρτήτως κόστους, ηθικού ή χρηματικού ή και ακόμα ζωτικού. Αυτά, με κάθε επιφύλαξη των δικαιωμάτων μου αλλά και των δικαιωμάτων του κοινού γενικότερα. Δεύτερες σκέψεις, έστω και σοφότερες, δεν επιτρέπεται να αλλοιώσουν ούτε την θέλησή μου ούτε την ροή των πληροφοριών.

Θα μπορούσα αμέσως τώρα να άρχιζα την παράθεση των όσων έλαβα γνώση με τον όποιον τρόπον έχω μετέλθει για την εξασφάλιση τους. Προς τι όμως η βιασύνη όταν η ιστορία έχει ήδη καταγράψει τα γεγονότα που πρόκειται να εξελιχθούν στο εγγύς μέλλον. Είναι πλέον τοις πάση γνωστό ότι παρά τις δευτέρου βαθμού αλλαγές που είναι δυνατόν να λάβουν χώρα, το ζήτημα αυτό καθεαυτό δεν επιδέχεται στοιχειωδών  αλλοιώσεων καθ’ ότι βρίσκεται ήδη καταγεγραμμένο με αδιαμφισβήτητο τρόπον εις τις πεποιθήσεις τόσον αυτών που έχουν ιδία γνώση των γεγονότων αλλά και αυτών που σύντομα πρόκειται να συμβούν αλλά και εις όσων δεν έλαβαν ακόμα πλήρη γνώση αν και τους έχει δοθεί η εκ του προχείρου καταγεγραμμένη εξιστόρηση των διαμειφθέντων. Διότι αν άκουαν τον σερβιτόρο ο οποίος μετέδιδε εις τον μάγειρα την παραγγελία του πελάτη για το μεσημεριανό του γεύμα θα άκουε ολοκάθαρα την παραγγελία να αποδίδεται με την γνωστή ρήση «μία από τα ίδια».

Βάλε κι εσύ μια κουκούλα!

Τώρα που χειμώνιασε λιγάκι, θέλω να βάλω κουκούλα. Σε ζεσταίνει, κρύβει την φαλάκρα, σου δίνει ένα κάτι στο look σου, και άμα λάχει δέρνεις πριν ή μετά το match. Κι αν θέλεις, κάνεις και μια επανάσταση.

Επαναστατήστε!

Οι σκλάβοι, οι είλωτες, οι μαύροι, οι γάλλοι, οι αμερικάνοι, οι έλληνες ακόμα και οι τυνήσιοι έχουν κάμει την επανάσταση τους. Παλαιοτέρα, παλιά, στο απώτερο αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν, ο κόσμος επαναστατούσε. Επαναστατεί όμως και σήμερα στην τυνησία και αναμένεται να επαναστατεί και στο μέλλον, βλέπε αίγυπτος, μαλαισία, σαουδική αραβία, βόρειος κορέα, κ.α. Θα πάρει βέβαια καιρό να γίνουν αυτές οι επαναστάσεις. Πολύ καιρό! Πόσο καιρό, ούτ’ εγώ ούτε κανείς ξέρει. Αυτό που ξέρω είναι πως εμείς στην κύπρο δεν πρόκειται ποτέ να επαναστατήσουμε. Για τίποτα! Όσα και ότι χάσουμε, όσα και ότι μας πάρουν, όσα και ότι μας κάνουνε, εμείς δεν συγχυζόμαστε, δεν επαναστατούμε ποτέ. Θα μπορούσαμε βέβαια, να κάναμε κι εμείς κάποιου είδους επανάσταση. Ας πούμε, έτσι, με μια απλοϊκή προσέγγιση, σαν ένας γεναιτζίσιμος λοαρκασμός, ας πούμε, λέω, να επαναστατούσαμε, ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι, να σπάζαμε τις διαχωριστικές γραμμές, να διώχναμε όλους τους ‘πολιτικούς’, εν ενεργεία και εν αργία και να βρίσκαμε μέσα από πολλή βαβούρα ένα τρόπο να πορευτούμε μόνοι μας στο μέλλον, σ’ ένα τόπο που θα κάνουμε όλοι μαζί αυτό που θέλουμε. Ας πούμε...

Μπάλα και Χρώματα

Ου γαρ έρχεται μόνον…

Κτυπάει χέρι, πονάει πόδι, γιατρεύει πόδι, πονάει πλάτη, παίρνει κρουασάν με τον καφέ, σπάει το δόντι με το σουσάμι, πάει στον οδοντίατρο να το φτιάξει, εμφυτεύει ολόκληρη μασέλα – σκάσε ρε, ακούει κι ο Παπασάββας και σου τραβάει καμιά αγωγή τώρα – ονειρεύεται διακοπές, ξυπνάει με λουμπάγκο, να περπατάς, του λεει ο γιατρός, στραβοπατάει και σπάει τον μηνίσκο – η Eurocypria γίνεται Europafia και πάει σε μοναστήρι, λες να βάλουν τραίνο και για την Πάφο; - δίαιτα για την χοληστερόλη, το σάκχαρο ανεβαίνει απειλητικά, η πίεση σπάει φράγματα – στις βουλευτικές δίνουν λεμονάδα ή τα συγχύζω με την αιμοδοσία; - τα νεύρα γίνονται σμπαράλια, παίρνεις χαμομήλι να ηρεμήσεις, γαβγίζουν οι σκύλοι, ανάβεις την τηλεόραση – πλησιάζει η μέρα του αγίου συλλουροκουλιοπερδίκι – σε πλακώνουν στις μαγειρικές, σου τρέχουν τα σάλια – το φυσικό αέριο εγώ ξέρω ότι το βρίσκεις στη φύση, δωρεάν - σου φέρνουν σαλιαρίτσα  δανεική από το δίπλα νεογέννητο. Και φτου κι απ’ την αρχήν.

Καλή Χρονιά

Καλή Χρονιά να μπεί και να βγεί

Εύχομαι ο αχρειεπίσκοπος να βρεί τον δρόμο του

(Λεξ: Αχρείος:- ποταπός, άθλιος, ελεεινός, αξιοκαταφρόνητος)