Όνος νομιζόμενος λέων είναι. (επανάληψη βελτιωμένη!)

Ὄνος ἐπεθύμει λέων εἶναι δοκεῖν. Καὶ μεταθεῖναι τὴν φύσιν οὐκ ἔχων ἐπὶ τοῦ σχήματος ἀνεπλήρου τὸν πόθον, καὶ λεοντῆν περικείμενος, οἷα λέων τοὺς τῶν γεωργῶν ἐλυμαίνετο πόνους. Καὶ πνεύσας βιαιότερος ἄνεμος γυμνοῖ μὲν αὐτὸν τοῦ προκαλύμματος, φανέντα δὲ ὄνον ῥοπάλοις ἀνῄρουν ὧν τοὺς πόνους κατήσθιεν.

Κόσμος ἐπείσακτος τοῖς χρωμένοις γίνεται κίνδυνος.

(Αισώπου Μύθοι)

Μετάφραση: Σταματήστε τους λεονταρισμούς και, ως συνήθως, ανακρούσατε πρύμνα!

Επανάληψη, επιβεβλημένη!

(επανάληψη)

Friday, 4 February 2011

Δεν έρχεται η λύση

Υπάρχει ένας σοβαρός λόγος για τον οποίον η λύση του κυπριακού δεν θα έλθει (και πάλι). Είναι ότι δεν την θέλουμε, ποτέ δεν την θέλαμε, ποτέ δεν την επιδιώξαμε. Απεναντίας, όποτε κάποιος προσφερόταν να βοηθήσει για να έλθει είτε τον διώξαμε με κλωτσιές είτε τον είπαμε αναίσχυντο ξένο πράκτορα, ξένο δάκτυλο και πολλά άλλα παρόμοια. Επίσης, οι κάτοικοι αυτής της νήσου δεν είχαν ποτέ διάθεση να σκοτίσουν το μυαλό τους για να αποφασίσουν αν και τι τους συμφέρει, τώρα, στο μέλλον, γι’ αυτούς ή για τα παιδιά τους. Βαρκούνται σιόρ! Ένναιν καλλύτερα να κάθουνται αχάπαροι τζαι ότι έρτει; Τόσα χρόνια, τόσους αιώνες τούτον εμάθαμεν, τούτον κάμνουμεν. Άξιοι της τύχης μας.

Εγώ, προσωπικά, έχω λύσει το πρόβλημα μου. Έφτιαξα, όπως ξέρετε, μια δική μου χώρα, με δικές μου πόλεις, χωριά, δρόμους και ανθρώπους απ’ όπου έχω αφαιρέσει όλους τους κακομούτσουνους. Βλέπω μόνο όσα και όσους μου αρέσουν. 

5 comments:

Λεμέσια said...

Ακόμη και όταν η λύση έρχεται και μας κτυπάει την πόρτα, οι υπεύθυνοι δεν της ανοίγουν. Έχουν άλλες προτεραιότητες...

4 February 2011 16:51

the Idiot Mouflon said...

Εεε... δαμέ ρε...

Ρε, δαμέ....

Δαμέ λαλώ σου...

Μα 'εν με θωρείς;

4 February 2011 17:31

Anonymous said...

οχι στην λυση.ναι στην απελευθερωση.ποσα πληρωνεσαι για να κατηγορεις την κυπρο?πεφτει πολυς παρας απο τις ΜΚΟ

4 February 2011 22:36

Aceras Anthropophorum said...

Όποιος εν θωρεί τι μπορεί να ερτει σύντομα έσιει λόγους να μεν θέλει να δει.

Με κακομούτσουνους η με χώρις, η Κύπρος θα είναι πολλά διαφορετική του χρόνου που ότι είναι σήμμερα.

5 February 2011 01:59

rose said...

πάλι μια θλιβερη μειοψηφία (πόσο το υπολογίζεις εσύ αντικακομούτσουνε, 1,5-2%???)


όσο για τα υπόλοιπα...

λα σουσουρελά
λα σουσουρελά

5 February 2011 17:32

Καλόν Νέον Έτος

Καλόν Νέον Έτος. Έφυγαν και οι καλικάντζαροι, θα πρέπει κι εμείς να μαζευόμαστε πίσω στα κάτεργά μας σιγά-σιγά. Με ή χωρίς κρίση – οικονομική ή ηθική – η κραιπάλη κτύπησε και πάλιν ρέστα. Όπως γίνεται πάντα, χωρίς μεγάλες διαφοροποιήσεις. Καταστενοχωρηθήκαμε και λυπηθήκαμε αφάνταστα - όσοι έχουμε την δουλειά μας - τους άνεργους συμπατριώτες μας, δώσαμε στον Ερυθρό Σταυρό και αλλού από το υστέρημα μας,  αυτό να λέγεται,  επικροτήσαμε και χειροκροτήσαμε όλους όσοι βοηθούν στα κοινοτικά παντοπωλεία, στα γεύματα και τα ροφήματα των απόρων μαθητών και είπαμε πως αν μπορούσαμε θα κάναμε κάτι και εμείς οι ίδιοι. Πλην όμως, το πνεύμα πρόθυμον, αλλά λίγο ο καναπές, λίγο το ότι κι εμείς πτωχοί είμεθα,  λίγο ότι άλλοι θα πρέπει να κάνουν περισσότερα, δεν κάναμε τίποτα σπουδαίον. Συμπονούμε, όμως, συμπάσχουμε αμέριστα.

Και τώρα πίσω στην επιτέλεση των σημαντικών για την υφήλιο σκληρών καθηκόντων μας, που βεβαίως, μόνον εμείς γνωρίζουμε πόσο σημαντικά και απαραίτητα είναι για τον τόπο μας, για την Ευρώπη, για όλο τον κόσμο (ρε γαμώτο!). Μα όλα σε μας πέφτουνε; Γιατί δεν δουλεύουν λιγάκι και οι άλλοι, οι ακαμάτηδες, ανίκανοι τεμπελχανάδες που περιμένουν από εμάς να τους ξελασπώσουμε με τις καταθέσεις μας, τα δάνειά μας, τις μίζες και τα μπόνους που θα δώσουμε και την σκληρή μας δουλειά, πάνω απ’ όλα. Δεν είναι εύκολο να είσαι ο ομφαλός της γης, θέλει δουλειά πολλή. Από τα πρώτα της χρόνια, η ανθρωπότητα, πάνω μας στηριζότανε. Για την επιβίωσή της, ακόμα και για την διασκέδαση της αφού είμαστε «οι πρώτοι οίνον ποιούντες». Να, τώρα δα μάθαμε ότι ακόμα και ο Νίξον εξ αιτίας μας παραιτήθηκε αφού χρειάστηκε να σκαρφιστούν ολόκληρο Watergate για να δικαιολογήσουν τέτοια πράξη.

Ας είναι, αυτή είναι η μοίρα μας.

Κυβέρνηση και ΔΚΤ

Σχόλιο μας στο μπλοκ Stockwatch με αφορμή την ατελείωτη διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και του διοικητή της κεντρικής τράπεζας:

Το μόνο αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η, ανόητη κατ’ εμένα, διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και άλλων πολιτικών δυνάμεων και του ΔΚΤ μόνο κακό μας κάμνει. Και φαινόμαστε στα μάτια των τρίτων και πολύ περισσότερο των δανειστών μας (που από την μια τους προσκαλούμε και παρακαλούμε να μας βοηθήσουν και από την άλλη τους βρίζουμε χυδαία) ανόητοι και ανίκανοι να αυτοκυβερνόμαστε.

Εμφανώς, ο ΔΚΤ έχει διαπράξει λάθη, τόσον ουσιαστικά όσον και επικοινωνιακά (προ παντός επικοινωνιακά). Επί προηγουμένης κυβερνήσεως, είχε επιτρέψει στον εαυτό του να αναμιχθεί σε πολιτικά παιγνίδια ανεπίτρεπτα για τον θεσμό που ετάχθη να υπηρετήσει. Και τα τερτίπια που διέπονται από προσωπικά «ελαττώματα» όπως το αχρείαστα άκαμπτο πείσμα του και η «αναίδεια» που πολλές φορές οι πράξεις του δείχνουν, είναι επίσης ανεπίτρεπτα.

Όπως ανεπίτρεπτη είναι και η πολεμική που η κυβέρνηση εξαπόλυσε εναντίον του. Καθήκον του ΠτΔ και της κυβέρνησής του ήταν και είναι να βρει τον τρόπο τα θεσμικά όργανα να επικοινωνούν μεταξύ των τόσον ικανοποιητικά ώστε να εξυπηρετείται κατ’ άπαντα χρόνο το συμφέρον του κράτους και των πολιτών του.

Δυστυχώς, για πολλοστή φορά, και μετά από πενήντα τρία χρόνια αυτοκυβέρνησης, γίνεται σε όλους αντιληπτό ότι τόσον οι περισσότεροι πολιτικοί όπως και οι περισσότεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, πλην ηχηρών εξαιρέσεων, είναι ερασιτέχνες που δεν μπορούν, ή μάλλον δεν θέλουν, να βλέπουν τίποτα άλλο από το προσωπικό τους συμφέρον. Ελπίζω πως με τον καιρό, με την «ενηλικίωση» ίσως καταφέρουμε να έχουμε περισσότερους ικανούς παρά ανίκανους πολιτικούς και αξιωματούχους.

Μέσα από ένα σύντομο αλλά πολύ περιεκτικό ποίημα του Κ. Καβάφη, του προτιμητέου ποιητή αυτού του μπλοκ, ίσως αντλήσουμε κάποιο καλό παράδειγμα.

Άννα Δαλασσηνή

Εις το χρυσόβουλλον που έβγαλ’ ο Aλέξιος Κομνηνός για να τιμήσει την μητέρα του επιφανώς, την λίαν νοήμονα Κυρίαν Άννα Δαλασσηνή — την αξιόλογη στα έργα της, στα ήθη — υπάρχουν διάφορα εγκωμιαστικά: εδώ ας μεταφέρουμε από αυτά μια φράσιν έμορφην, ευγενική «Ου το εμόν ή το σον, το ψυχρόν τούτο ρήμα, ερρήθη».

Ζητώ Εργασία

Ο υποφαινόμενος επιθυμεί να φέρει εις γνώση κάθε ενδιαφερόμενου ότι παρά του ότι δεν είναι άνεργος, δύναται να αναλάβει θέση εκτελεστικού διοικητικού συμβούλου σε ανεγνωρισμένο τραπεζικό ίδρυμα ή οργανισμό ή ακόμα και σε άλλο χρηματοοικονομικό οργανισμό δημοσίου ή μη οφέλους, με την συνήθη αμοιβή και ωφελήματα χωρίς άλλες ιδιαίτερες απαιτήσεις.

Το συμβόλαιο εργασίας δύναται να περιέχει και υποχρέωση καταβολής προστίμου σε περίπτωση παραπτώματος το οποίο να κυμαίνεται περί του ποσού των ήδη επιβληθέντων προστίμων από την Κεντρική Τράπεζα για παρόμοια παραπτώματα.

Οι ενδιαφερόμενοι, αν το επιθυμούν, δύνανται να παραλάβουν αντίγραφα των τραπεζικών μου λογαριασμών εις τους οποίους φαίνεται καθαρά  η πολύχρονη εμπειρία μας εις την δημιουργία τραπεζικών χρεών για άνευ ανταλλάγματος δάνεια που έλαβα και δεν προτίθεμαι να πληρώσω, έστω και αν, παρά την επικρατούσαν πρακτική,  μου επιβληθεί παρόμοιο πρόστιμο.

Αιτήσεις για διορισμό μου παρακαλώ όπως γίνονται απ’ ευθείας μέσω του παρόντος μπλοκ. Η εχεμύθεια μας είναι δεδομένη. 

Shoumak (Rhus) - Σουμάκι (Ρούδι)

Μεταδοτικά Νοσήματα

Είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός. Κάποια μέρα, μπήκε στη βουλή ένα σάπιο μήλο. Από τότε, σιγά-σιγά, επηρεάστηκαν και όλα τα υπόλοιπα. Τώρα, τρώμε μόνο μπανάνες.